« Δεν βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσιν αυτού, ως τινές λογίζονται τούτο βραδύτητα, αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη θέλων να απολεσθώσι τινές, αλλά πάντες να έλθωσιν εις μετάνοιαν.» Β’ Πέτρ.γ:9
« Επειδή φρονώ ότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθώσι με την δόξαν την μέλλουσαν να αποκαλυφθή εις ημάς.» Ρωμ.η:18
« Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε και ωτίον δεν ήκουσε και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν.» Α’ Κορ.β:9
« Ταύτα ελάλησα προς εσάς, διά να έχητε ειρήνην εν εμοί. Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν· αλλά θαρσείτε, εγώ ενίκησα τον κόσμον.» Ιωάννις:33
Για τον χριστιανισμό, ο κόσμος αυτός είναι μια προσωρινή κατάσταση, όπου με την μετάνοια, την αποδοχή δυστυχίας και βασάνων, οδηγούμαστε σε μια άλλη, μετά θάνατο, αιώνια ζωή
Έτσι η αξία αυτής της ζωής υποβαθμίζεται στο επίπεδο ενός προθάλαμου, μετατρέποντας την Γη σε έναν χώρο αναμονής που υπάρχει για τον τελικό προορισμό, ο οποίος είναι καλύτερος από αυτόν τον κόσμο.
Για τους άθεους, όπως δεν υπήρχαμε πριν γεννηθούμε έτσι δεν υπάρχουμε και μετά το θάνατο μας (Επίκουρος). Και κάπως έτσι η ζωή κατακτάει την πραγματική της αξία, αυτή της μιας και μοναδικής
Αυτό δίνει το έναυσμα στα παιδιά να είναι πιο προσεκτικά σχετικά με το που και πως σχεδιάζουν να ξοδέψουν τον χρόνο τους, την υγεία τους και σε πιο σκοπό αξίζει πραγματικά να αφιερώσουν την μια και μοναδική ζωή τους.
Ο απώτερος σκοπός της ζωής για τον χριστιανό είναι η θέωση, δηλαδή να ενωθεί με τον Θεό
Είναι σημαντικό ότι τον σκοπό αυτόν δεν τον ανακαλύπτει το παιδί μόνο του, αλλά τον διδάσκεται με κατήχηση, πριν προλάβει να αναπτύξει την κριτική του σκέψη, όσο ακόμα είναι ανυπεράσπιστο και μπορεί να πιστέψει οτιδήποτε. Και αναπόφευκτα με την επανάληψη το πιστεύει, όμως δεν το κατανοεί με την λογική του.
Από την στιγμή που ο σκοπός δεν είναι λογικά κατανοητός, ούτε ανακαλύφτηκε από το ίδιο το παιδί, δεν γίνεται ποτέ κτήμα του. Γι' αυτό στην ζωή του θα υπάρχει μια αγεφύρωτη απόσταση ανάμεσα στις χριστιανικές αρχές του και τις πράξεις του. Την απόσταση αυτή συνήθως την καλύπτουν δημιουργώντας μια προσωπική αυθαίρετη παραλλαγή του αυθεντικού χριστιανικού δόγματος ή από ότι έχουν ακούσει για αυτό.
Για τους άθεους το νόημα και ο απώτερος σκοπός της ζωής δεν υπάρχουν έτοιμα προς κατήχηση. Αυτό που υπάρχει και μεταφέρεται στα παιδιά είναι οι αξίες της ανθρωπιστικής παιδείας οι οποίες έχουν επιστημονική βάση και γίνονται κατανοητές με την λογική, χωρίς την ανάγκη κατήχησης και τυφλής πίστης.
Τα άθεα παιδιά ανακαλύπτουν μόνα τους το νόημα της ζωής τους εξερευνώντας την. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει διαφορετικό νόημα για το καθένα. Αυτή η διαφορετικότητα είναι σημαντική γιατί τα αφήνει ελεύθερα να καλλιεργήσουν ό, τι τους χάρισε η φύση χωρίς θρησκευτικές προκαταλήψεις, διευρύνει τα όρια της ενσυναίσθησης πέρα από τον κύκλο των ομοίων του, προάγοντας την ηθική ανάπτυξη ενώ ελαφραίνει την πίεση για κοινωνική προσαρμογή.
Τα άθεα παιδιά προορίζονται να γνωρίσουν και να αποδεχθούν με ειλικρίνεια τον εαυτό τους, την διαφορετικότητα τους και τον πραγματικό σκοπό της ζωής τους.
Οι χριστιανοί διδάσκουν το παιδί τους να είναι καλό και να κάνει καλές πράξεις, ώστε μετά θάνατον η ψυχή του να πάει στον παράδεισο. Διαφορετικά θα τιμωρηθεί καταλήγοντας σε ένα τρομαχτικό μέρος όπου θα βασανίζεται αιώνια
Με αυτόν τον τρόπο απειλούν το παιδί με την υπέρτατη τιμωρία της κόλασης ώστε να εκβιάσουν την καλή του συμπεριφορά, ενώ το εκπαιδεύουν να πιστεύει πως η ροπή προς το καλό που του χάρισε η φύση μέσα του χρησιμεύει ως νόμισμα για να κάνει δοσοληψίες με τον θεό ώστε να εξασφαλίσει μια θέση στον παράδεισο, για προσωπικό όφελος. Έτσι υποβαθμίζεται ο ρόλος και η έννοια του καλού, απαξιώνοντας κάθε καλή πράξη ως ενδεχομένως ιδιοτελή.
Με αυτόν τον τρόπο οι χριστιανοί συχνά ερμηνεύουν τις ειλικρινείς πράξεις αλτρουισμού ως υπερβολικά αγαθές ή υστερόβουλες.
Η μέθοδος του μαστίγιου και του καρότου (κόλαση - παράδεισος) μπορεί να φέρνει αποτελέσματα στα ζώα όμως στα μικρά παιδιά περιορίζει την ηθική τους ανάπτυξη και ανάλογα με τον χαρακτήρα μπορεί να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Τα άθεα παιδιά είναι ελεύθερα να κάνουν το καλό χωρίς να περιμένουν καμιά τελική ανταμοιβή από κανένα θεό.
Όταν κάνεις το καλό χωρίς ανταμοιβή, δείχνεις στον εαυτό σου την καλύτερη σου εκδοχή. Έτσι κερδίζεις τον αυτοσεβασμό σου με την αξία σου, όχι μόνο για τις πράξεις σου αλλά και για τις ξεκάθαρες προθέσεις σου.
Στα άθεα παιδιά η καλοσύνη πατάει σε διαφορετικές βάσεις, γιατί ό, τι κάνουν το κάνουν από μόνα τους. Επειδή έχουν αυτήν την εικόνα για τον εαυτό τους, του ελεύθερου ανθρώπου που δεν χρωστάει καλές πράξεις σε κανέναν, γιαυτό τις κάνει με την καρδιά του, ελεύθερα.
Στο μοντέλο ηθικής ανάπτυξης του Lawrence Kohlberg όλοι οι άνθρωποι ξεκινάνε από το στάδιο 1 και επίσης μπορούν να κατανοήσουν τους άλλους που είναι το πολύ κατά ένα μόνο στάδιο πιο πάνω από το δικό τους.
Οι περισσότεροι χριστιανοί συνήθως είναι πιο άνετοι στο 3ο μέχρι το 4ο στάδιο, γιατί η θρησκεία τους μαθαίνει από την παιδική ηλικία να ακολουθούν τυφλά τους νόμους, αντί να τους αμφισβητούν αναλύοντας πολύπλοκα ή αφηρημένα δεδομένα.
Τα θεοσεβούμενα παιδιά ανατρέφονται με την πεποίθηση πως χάριν της κοινωνικής συνοχής ο νόμος και οι κανόνες είναι πάνω από τα ατομικά δικαιώματα. Έτσι η λογική τους περιορίζεται στις νόρμες της ομάδας στην οποία ανήκουν, εμποδίζοντας την διεύρυνση της ηθική τους.
Οι περισσότεροι άθεοι ανθρωπιστικής παιδείας είναι πιο άνετοι στο 5ο επίπεδο ενώ ελάχιστοι σπάνια φτάνουν στο 6ο (πχ Julian Assange)
Τα παιδιά δεν εκπαιδεύονται στην τυφλή υπακοή των νόμων (του θεού ή της πολιτείας) αλλά στην αμφιβολία και την αμφισβήτηση για περαιτέρω ανάλυση του περιβάλλοντος και των κανόνων του, χαρακτηριστικά ηθικής επιπέδου 5 και 6 στην κλίμακα του Kohlberg
Επίσης οι αξίες της ανθρωπιστικής παιδείας που παίρνουν από τους γονείς τους, σε συνδυασμό με την αποδοχή της διαφορετικότητας που καλλιεργούν κατά τη αναζήτηση του απώτερου σκοπού τους, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για συλλογική συνείδηση που είναι και αυτή μέρος της ηθικής επιπέδου 5 και 6
Στα παιδιά αυτά είναι πιο εύκολο να βρίσκονται σε ομάδες διατηρώντας την ταυτότητά τους, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούν με τις αξίες της ομάδας, ενώ ανατρέφονται με τρόπο ώστε η σκέψη τους να μην περιορίζεται από τις πεποιθήσεις τους.
«Ὅποιος δὲν εἶναι μαζί μου, εἶναι ἐναντίον μου» Κατα Λουκάν 11:23
«Όσοι, λοιπόν, ακολουθούν τις αμαρτωλές επιθυμίες, δεν μπορούν ν’ αρέσουν στο Θεό.» Προς Ρωμαίους 8:8
«Ο κακός άνθρωπος επιζητεί μόνο τον στασιασμό, αλλά ο αγγελιοφόρος που θα σταλεί να τον τιμωρήσει θα είναι αμείλικτος.» Παροιμίες 17:1-28
Σύμφωνα με τον χριστιανισμό, ο άνθρωπος έχει μέσα του το καλό και το κακό και αυτός αποφασίζει τι θα επιλέξει. Αν αποφασίσει το κακό τότε δικαίως θα τιμωρηθεί.
Λέμε πως ένα γεγονός μπορεί να έχει διαφορετική αξία για τον καθένα από εμάς, επισημαίνοντας πως καταρχήν οι αξίες παίζουν κυρίαρχο ρόλο στο πως αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον και κατόπιν πως δεν μοιραζόμαστε όλοι τις ίδιες αξίες. Τα γνωστά.
Σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, οι άνθρωποι πρέπει να τιμωρούνται αμείλικτά και αιώνια για την βούληση τους, ακόμα και όταν έτυχε να γεννηθούν σε περιβάλλον που δεν τους έδωσε την επιλογή του σωστού ή ακόμα χειρότερα τους διαπαιδαγώγησε με εντελώς λάθος αξίες ρυθμίζοντας την αντίληψη και αντίστοιχα την βούληση τους.
Όμως η αλήθεια είναι πως η ελεύθερη βούληση είναι μια αξία που κάνει τους ανθρώπους πιο κακούς με δύο τρόπους:
Μπορεί ο θεός να κάνει την κοινωνία και τους ανθρώπους πιο κακούς, όμως δύο Ασιατικές φιλοσοφίες (Ζεν, Τάο) κάνουν ακριβώς το αντίθετο: θεωρούν το άτομο ως αλληλοεξαρτώμενο μέρος του περιβάλλοντος που δεν μπορεί να συλληφθεί απομονωμένα. Έτσι ακυρώνετε το νόημα της θείας κρίσης και τιμωρίας, αφού η προσωπική ευθύνη είναι πλέον διάχυτη πέρα από τα ατομικά όρια και το πρόβλημα του κακού γίνεται πρωτίστως κοινωνικό.
Χριστιανισμός και Θρησκεύματα (Β Γενικού Λυκείου - Γενικής Παιδείας) Κεφάλαιο 11. Γιατί υπάρχει το κακό στον κόσμο;
α) Τι είναι κακό;Ας υποθέσουμε πως κάποιος θέλει να το πιστέψει αυτό.
Παρατηρώντας τον χριστιανικό κόσμο, οι χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά διακοπής της σχέσης τους με τον Θεό είναι ως γνωστών οι Σκανδιναβικές, που διατηρούν τα υψηλότερα ποσοστά αθεΐας. Οπότε σύμφωνα με τον λόγο του Θεού εκεί βασιλεύει το κακό.
Όμως η καταγραφή της πραγματικότητας δείχνει να πετυχαίνουν την μικρότερη εγκληματικότητα, μικρότερα ποσοστά φυλακισμένων, με την μεγαλύτερη επανένταξη, το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, με το λιγότερο άγχος (ο μύθος αυτοκτονιών), λιγότερη χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ, βρίσκονται σε καλύτερη φυσική κατάσταση, λιγότερη παχυσαρκία, λιγότερη παιδική θνησιμότητα, έχουν την καλύτερη εκπαίδευση και δηλώνουν οι ποιο ευτυχισμένοι στον πλανήτη.
Μπορεί η πρόβλεψη του Θεού για το κακό περιβάλλον των άθεων να έπεσε έξω, όμως το ίδιο "λάθος" συνέβη και με τους ένθεους.
Οι χώρες με υψηλά ποσοστά "σχέσης με τον Θεό" όπως Σερβία, Ρουμανία, Βραζιλία, Κολομβία, Ρωσία καταγράφουν τους χειρότερους δείκτες κοινωνικής ανισότητας, ανασφάλειας, διαφθοράς, εγκληματικότητας και επικράτησης ενός γενικού κακού και δυστυχίας. Παρόλο που κάποιες από αυτές τις χώρες είναι αρκετά πλούσιες, το περιβάλλον αντί να είναι τουλάχιστον καλύτερο από των άθεων, είναι χειρότερα. Πως συμβαίνει αυτό?
Παρατηρώντας τα επίσημα καταγεγραμμένα στοιχεία (δείκτες κακών, οικονομικής ανισότητας και μέσου όρου εισοδήματος) και επαληθεύοντας τα με δική μας έρευνα φαίνεται ότι:
Συνεπώς ένα πιο λογικό συμπέρασμα για την προέλευση του κακού θα μπορούσε να λέει:
Όταν η κακή παιδεία* έρχεται σε επαφή με το κακό περιβάλλον* γεννιέται η κακή συμπεριφορά, που προκαλεί την εγκληματικότητα, την ανασφάλεια, την καταστολή, τον περιορισμών των ατομικών ελευθεριών. Τα δύο αρχικά συστατικά του κακού προκύπτουν από την κοινωνική ανισότητα.
Μια ερμηνεία του κακού για να έχει κάποια αξία ως εφόδιο ζωής για ένα παιδί, θα πρέπει να μπορεί να την χρησιμοποιήσει για να προστατευτεί από αυτό, όχι να κατηχηθεί σε αυτό.
«Οι δούλοι, υπακούτε στους κατά σάρκα κυρίους σας με φόβο και τρόμο, με απλότητα της καρδιάς σας, σαν στον Χριστό. όχι με οφθαλμοδουλεία, ως ανθρωπάρεσκοι, αλλ’ ως δούλοι Χριστού. εκπληρώνοντας το θέλημα του Θεού από ψυχής, δουλεύοντας με καλή διάθεση σαν να το κάνετε στον Κύριο, και όχι σε ανθρώπους. ξέροντας ότι κάθε ένας ό,τι καλό κάνει, αυτό θα πάρει από τον Κύριο, είτε δούλος είτε ελεύθερος.» Προς Εφεσίους 6:5-8
«Οι δούλοι, υποτάσσεστε με κάθε φόβο στους κυρίους σας, όχι μονάχα στους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και στους διεστραμμένους. επειδή, αυτό είναι χάρη, το να υποφέρει κάποιος λύπες εξαιτίας της συνείδησης στον Θεό, πάσχοντας άδικα. Επειδή, ποια δόξα υπάρχει, αν αμαρτάνοντας και δεχόμενοι χτυπήματα υπομένετε; Αν, όμως, αγαθοποιώντας και πάσχοντας υπομένετε, αυτό είναι χάρη μπροστά στον Θεό.» Προς Πέτρου Α 2:18-20
Προφανώς αυτή η θρησκεία είναι μια κάθετη οργάνωση του κόσμου, όπου ο θεός ως αόρατος αρχηγός μαφίας σε μια πυραμίδα εξουσίας, διοικεί μια τεράστια αλυσίδα υποταγής, στην οποία ο καθένας υποτάσσει τον κατώτερό του, και είναι υποταγμένος στον ανώτερό του.
Θεός » Χριστός » Αρχάγγελοι » Άγγελοι » Ιερείς » Πατέρας » Αγόρι » Γυναίκα » Παιδί » Δούλοι » Ζώα » Φύση.
Αν το παιδί ήθελε οπωσδήποτε να πιστέψει, δεν νομίζω να διάλεγε έναν Θεό που το θέλημα του είναι η υπακοή στα διεστραμμένα αφεντικά. Τέτοιοι Θεοί φαίνονται πιο χρήσιμοι σε δεξιούς πολιτικούς και επιχειρηματίες. Προς αυτούς άλλωστε προορίζεται το δώρο της υποτακτικής παιδείας, καθώς το ένα χέρι νήβει το άλλο εδώ και αιώνες.
Μετά είπε ο Θεός: «Ας φτιάξουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα τη δική μας και την ομοίωση, κι ας εξουσιάζει στης θάλασσας τα ψάρια, στου ουρανού τα πτηνά, στα ζώα και γενικά σ’ όλη τη γη και στα ερπετά που σέρνονται πάνω σ’ αυτήν.» Γένεσις 1:26-28
« ...συ χαρίζστο χρέος, θα σε ευλογήση ο Κυριος εις την χώραν, την οποίαν σου έδωκε ως κληρονομίαν.» Δευρονόμιο 15,4
Ο άνθρωπος είναι ανώτερος από την φύση, την οποία εξουσιάζει αφού είναι η κληρονομιά του από τον θεό.
Ακριβώς αυτό κάνουν οι θεοσεβούμενοι ψηφοφόροι καθώς παραδοσιακά επιλέγουν δεξιές πολιτικές που αντί να προστατεύουν την φύση την εξουσιάζουν ως κληρονομιά τους και ως ιδιοκτησία τους ρευστοποιούν την ύπαρξή της, καταστρέφοντας την, λόγο ανωτέρας επιχειρηματικότητας. Υποθηκεύοντας το μέλλον όλων στο κέρδος των λίγων.
Η εξέλιξη της φύσης για τον άθεο είναι κάτι σαν την Βίβλο για τον χριστιανό.
Είναι τόσο σημαντική, γιατί σε αυτήν ανακαλύπτει από που προήλθε και πώς κληρονόμησε τα κοινά χαρακτηριστικά και βιολογικούς μηχανισμούς που μοιράζεται με όλα τα ζώα, ακόμα και με τα φυτά. Για τον άθεο όλα τα ζωντανά αυτού του πλανήτη είναι μακρινοί συγγενείς του. Η θάλασσα είναι το πατρικό του σπίτι. Μέσα σε μια θάλασσα άλλωστε γεννιέται ακόμα. Είναι λογικό πως, όσο πιο πολλά γνωρίζει για την φύση τόσο πιο συνδεδεμένος νιώθει με αυτήν, ως οργανικό κομμάτι της.
Συνεπώς η θεωρία της εξέλιξη των ειδών, που τόσο πολύ διώκεται από την εκκλησία ώστε να μην υπάρχει στην δημόσια παιδεία, διδάσκει στο παιδί πως ο ρόλος του πάνω στο πλανήτη δεν είναι να τον εξουσιάζει, ούτε κληρονομιά του. Αντιθέτως, είναι ένα αλληλοεξαρτώμενο μέρος ενός ευαίσθητου οικοσυστήματος. Για αυτό η φύση μπορεί να είναι ιερή, όχι οι άνθρωποι, ούτε οι θρησκείες τους.
Η ατζέντα στα άθεα αριστερά κόμματα είναι ξεκάθαρα υπέρ της φύσης και αυτό φαίνεται από τις συχνές συνεργασίες με πράσινους οικολόγους, εφικτό λόγο της κοινής πολιτικής τους για τα περιβαλλοντολογικά θέματα.
«Θέλω όμως επίσης να ξέρετε ότι η κεφαλή του κάθε άντρα είναι ο Χριστός, κεφαλή της γυναίκας είναι ο άντρας και κεφαλή του Χριστού είναι ο Θεός» Προς Κορίνθιους Α' 11 π.2
«Δε δημιουργήθηκε ο άντρας από τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα από τον άντρα. Ούτε πλάστηκε ο άντρας για χάρη της γυναίκας, αλλά η γυναίκα για χάρη του άντρα. Γι’ αυτό, εξαιτίας των αγγέλων, η γυναίκα πρέπει να έχει στο κεφάλι της ένα σύμβολο της εξουσίας του άντρα της.» Προς Κορίνθιους Α' 11 π.8,9,10
«Οι γυναίκες να υποτάσσονται στους άντρες τους όπως στον Κύριο. Γιατί ο άντρας είναι ο αρχηγός της γυναίκας, όπως κι ο Χριστός είναι ο αρχηγός της εκκλησίας. Ο Χριστός είναι και ο σωτήρας του σώματός του, δηλαδή της εκκλησίας. Όπως όμως η εκκλησία υποτάσσεται στο Χριστό, έτσι και οι γυναίκες πρέπει σε όλα να υποτάσσονται στους άντρες τους.» Προς Εφέσιους 5 π22,23,24
«Εσύ (άντρα) δε θα ξαπλώσεις με έναν άντρα όπως με μία γυναίκα. Είναι βδέλυγμα.» Λευιτικό 18:22
Ο λόγος του Θεού μαθαίνει στα παιδιά πως ο άνδρας είναι ανώτερος από την γυναίκα ενώ τα υπόλοιπα φύλα είναι μια μεγάλη αμαρτία.
Ψάξτε τα στατιστικά να δείτε πως στην κορυφή της λίστας αυτών που χτυπάνε τις συζύγους τους είναι οι θεοσεβούμενοι αστυνομικοί και στρατιωτικοί.
Όταν ένα ομοφυλόφιλο άτομο δηλώνει χριστιανό είναι σαν ένας Εβραίος να δηλώνει οπαδός του Xίτλερ. Ύπουλο πράγμα η διαπαιδαγώγηση... Όμως η λογική λέει πως όλα τα φύλα έχουν την ίδια αξία. Όλα δηλαδή και οι γυναίκες, οι γκέϊ, οι λεσβίες, οι μπάϊ, οι τρανσέξουαλ, όλοι, ίδια, ανθρώπινη αξία.-
Για χρόνια αναρωτιόμουν αν ισχύει η θέση πως οι γυναίκες σε θέση εξουσίας, συμπεριφέρονται λίγο πιο σκληρά και τιμωρητικά στα λάθη των άλλων. Πρόσφατα άρχισε να μου φαίνεται λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι η κοσμοθεωρία των χριστιανών γυναικών είναι πιο σκληρή από αυτή των αντρών. Ένας άνδρας δύσκολα μπορεί να φανταστεί πώς είναι η ίδια σου η θρησκεία να σε θεωρεί κατώτερη του άνδρα και εσύ να πρέπει υποχρεωτικά να βρεις τρόπους να προσαρμοστείς με αυτό και να το αφομοιώσεις ως φυσιολογικό.
Είναι άδικο, σκοταδιστικό και επικίνδυνο να διδάσκεται ο λόγος του θεού στα μικρά παιδιά.
«Και σεις, πρόβατά μου, τα πρόβατα της βοσκής μου, σεις είσθε άνθρωποι, και εγώ ο Θεός σας...» Ιεζεκιήλ 34:31
«Ο Χριστός διεκήρυξε. Εγώ είμαι ο ποιμένας ο καλός… την ψυχή μου βάζω για χάρη των προβάτων» Ιωάννης 10:1-1-15
«ο οποίος τις αμαρτίες μας βάσταξε ο ίδιος στο σώμα του επάνω στο ξύλο, για να ζήσουμε στη δικαιοσύνη, αφού πεθάναμε ως προς τις αμαρτίες «με την πληγή του οποίου γιατρευτήκατε». Επειδή, ήσασταν «ως πρόβατα που περιπλανιόνταν» αλλά, τώρα, επιστραφήκατε στον ποιμένα και επίσκοπο των ψυχών σας» Α’ Πέτρου 2:25
Αναρωτιέμαι πώς κάποιος θα πατήσει στα πόδια του αν έχει ΚΥΡΙΟ, Δηλαδή τι είναι? Κανένα παιδί?
Πώς θα ωριμάσει όταν μια ζωή, ζει με την πεποίθηση πως έχει έναν ουράνιο πατέρα που τον παρακολουθεί και τον προσέχει όπου και αν πάει? Όταν είσαι κάπου μόνος είσαι πραγματικά μόνος. Δεν υπάρχουν φανταστικοί φίλοι να σε βοηθήσουν. Στα δύσκολα δεν πέφτεις και προσκυνάς, σηκώνεσαι μόνος σου στα πόδια σου, και προχωράς με όποιο τρόπο μπορείς. Δέξου το και προχώρα. Δεν είσαι παιδί κανενός ουράνιου πατέρα. Ωρίμασε.
Άλλωστε πώς θα γίνεις υπεύθυνος για τις επιλογές σου, αν μπορείς ανά πάσα στιγμή να ζητάς συγχώρεση από τον αόρατο μπαμπά σου? Προφανώς και δεν υπάρχει κανένας για να μας συγχωρέσει, γιαυτό θα πρέπει να προσέχουμε τις πράξεις μας αν θέλουμε να κερδίσουμε τον αυτοσεβασμό μας, και επιπλέον να προσπαθήσουμε πολύ να μην τον χάσουμε βλάπτοντας τους άλλους ή τον εαυτό μας.
Τα παιδιά από άθρησκες οικογένειες είναι πολύ πιο φιλεύσπλαχνα και αλτρουιστικά
Τα εντυπωσιακά συμπεράσματα της έρευνας, που δημοσιεύτηκαν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «Current Biology», φαίνεται πως διαψεύδουν την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η καλλιέργεια της θρησκευτικής πίστης οδηγεί άμεσα και συμβάλλει στη διαμόρφωση φιλάνθρωπων και περισσότερο ηθικών αισθημάτων.
Πιθανότατα αυτά τα αναπάντεχα συμπεράσματα να απογοήτευσαν το γνωστό και χριστιανικής εμπνεύσεως αμερικανικό ίδρυμα John Templeton Foundation που χρηματοδότησε την έρευνα!